Туганнарым бар
Көтмәгәндә чәчәкләрне каплады кар,
Дөнья булгач, мындый хәлнең булганнары бар.
Минем дә бит бураннарда адашканым бар,
Өшегәндә җан җылытыр туганнарым бар.
Авторы на букву: Р
Туганнарыма
Дөньяда бар үксез калган
Назга мохтаҗ ятимнәр.
Балаларын ташлап киткән
Әтиләр бар, Әниләр.
Тыныч көн теләп
Син әле йоклыйсың, кызым,
Тәмле төш күреп.
Таң җилләре назлый сине
Бүлмәңә кереп.
Уйный алар парлап үргән
Толымыңны сүтеп.
Уяныр, дип, курчакларың
Утыра көтеп.
Иркәләрсең син аларны
Әкият сөйләп…
Күгәрченнәр гөрли сиңа,
Тыныч көн теләп.
Җырым — бүләк
Җиңеп чыктың авыр тормыш юлын,
Чыныктың син шулай корыч кебек,
Шуның өчен Ходай кошы сайрар
Иңнәреңә көне-төне кунып.
Һаман көтәсең
Бер кайтырбыз диеп киткән юлдан
Китсәләр дә алар кайтмады.
Алар өчен бары жилләр генә
Ачып-ябып йөрде капканы.
Татарстаным минем
Син безне тудырдың, үстердең,
Тик сиңа бурычлы мәңге без.
Юк бит ул тагын бер синдәй җир —
Язың — яз! Җәең — җәй! Көзең — көз!
Атлар чаба (икенче вариант)
Атлар кая алып бара —
Чамалыйбыз, беләбез.
Ә хәзергә кара яллы
Туры атта җиләбез —
Тояклары чакма чага,
Чакма булмый чаткысыз.
Без бүген якты дөньяга
Җилеп йөрер чагыбыз.
Әтиемнең йолдызы
Әтиемнең йолдызы мин
Ул миңа шулай дәшә
Тәмле кәнфит, чикләвек,
Уенчык алып кайта.
Шаян курай
Казанда, бер бакчада
Бер шаян курай булган
Кеп-кечкенә булса да,
Гел уйнап кына торган:
Күбәләкле болонда
Унап йөри күбәләкләр, Гөлдән гөлләргә кунып. Серләшәләр күк, аннары Калалар тагын тынып. Күбәләккә суздым кулым, Алмакчы булдым тотып. Чәчкәдәге чыкны эчеп, Китте яңалан очып. Күбәләккә тимим әле, Очып йөресен, әйме. Аллы гөлле күбәләкләр Ямьләсен әле җәйне. Күбәләккә суздым кулым, Алмакчы булдым тотып. Чәчкәдәге чыкны эчеп, Китте яңалан очып. Кояш та нурларын сузып Карый миңа елмая. … Читать далее
