Акланнарга кил!
Йөгереп кенә кердем акланарга,
Күк чәчәктән таҗлар үрергә.
Чәчәкләрдән гүзәл җанкаемны
Языр, бәлки, шунда күрергә.
Йөгереп кенә кердем акланарга,
Күк чәчәктән таҗлар үрергә.
Чәчәкләрдән гүзәл җанкаемны
Языр, бәлки, шунда күрергә.
Саргаямын сагышлардан,
Сәгать саен сагынам.
Сиңа сәлам әйтергә, дип,
Аккош канат кагына.
Ак җилкәннәр белән кичеп үтәм
Хыялымның күксел диңгезен.
Син яшәгән ярлар ерак микән, —
Шуны гына уйлыйм мин үзем.
Ак калфыгыңның чуклары
Көдрә чәчкәйләреңә төште.
Синең лә миңа буласың юк,
Мәхәббәтем сиңа ник төште.
Ак каенны кочып елый Мәръям.
Күз яшьләре тама ак тузга.
Ниләр булды икән, ниләр генә
Ун җидесе тулган бу кызга?
Ах, дулкыннар,
Ак дулкыннар…
Уйный җилләр чыгуга.
Әй, кара күз, күңелем төште
Син сөйкемле сылуга.
Айның якты нуры төшә
Колхозым кырларына.
Исемнәреңне кушамын
Сагыну җырларыма.
Аерылыу юк сөйгән йөрәкләргә,
Без кавыша алмас ара юк,
Сагыну бар, ләкин күңелләрдә
Әрнеп торган утлы яра юк.
Сөйгән кешең янда икән, дөнья — җәннәт,
Тәнгә сихәт ярың назы, җанга рәхәт.
Тормыш гаме онытыла бөтенләйгә,
Кысан бүлмә әверелә иркен җәйгә.
Тилмерешеп яшәр өчен
Килек мени бу дөньга?
Язгы таңда икебезне
Табыштырган инеш ага.