Яшьлек белән хушлашу
Чәчәкләрен коя алмагач…
Күздән, гүя, яшьләр түгелә,
Ак чәчәкләр җиргә сибелә.
Язмышлардан узмыш булмагач.
Чәчәкләрен коя алмагач.
Авторы на букву: М
Язмышлардан узмышлар
/»Язмышлардан узмыш бар…» спектакленнән/
Йөрәкләр кушылды, ә юллар аерылды —
Уртага ярылды тормышлар.
Яртышар-яртышар калдык без — нишләрбез
Язмыштан булмаса узмышлар?
Язмыш йомгак сүтә
Таңда каршы алам аксыл томан аша
Алсуланып чыккан кояшны.
Күзләремнән саныйм үткән гомер юлын,
Шул юлларда калган язмышны.
Юлсыз калдым
Урман артларына яшеренеп
Яши авыл. Онытылган авыл.
Юлын гына түгел,өйләрендә
Күмгән инде, күмгән карлар явып
Узсын гомер…
Без бу җиргә ике килмәгәнбез,
Һәрберебез бердәнбер генә.
Мәхәббәтнең үзе шикелле без,
Самими дә, саф та, серле дә.
Хатын-кызның яшен сорамыйлар
Хатын-кызның яшен сорамыйлар,
Гүзәллек һәм сөю — мәңгелек.
Гомерең буе яшьлегеңдә яшә,
Дөньябызга сихри ямь биреп.
Сәгать теле
Текелди сәгать телләре,
Текелди тек-тек кенә.
Сәгать суга, гомер уза,
Тек-тек-тек итеп кенә.
Раббым
Шөкер, дием, Раббым биргәнеңә,
Кабул итеп алам барын да!
Хак язганың белән кәнәгатьмен,
Рәхмәтлемен синең алдыңда!
Нигъмәт ариясы
Ташлар ватып, таулар актарганда
Сез булырсыз минем күңелдә (уемда).
Эштән арып, яллар иткән чакта
Сез булырсыз минем телемдә.
Минем җырым (өченче вариант)
Әткәм-әнкәмнең җылысы —
Күңел күзем яктысы.
Сезгә генә күренәдер
Ак биләүнең ак төсе.
