Туган җирне сагынып (Уйнасын гына кураем)
Урманым бар, булганым бар,
Хисләрем кочагында.
Салкын — ялкын эчкәнем бар
Чишмәләр учагыннан.
Урманым бар, булганым бар,
Хисләрем кочагында.
Салкын — ялкын эчкәнем бар
Чишмәләр учагыннан.
Анысы да, монысы да гел кирәк,
Туган якка кайту гына бик сирәк.
Җырлар гына язабыз шул сагынып,
Әнкәйләргә, туган якка табынып.
Авылыма кайтсам, юл буенда
Назлы ак каеннар чайкала.
Әйтерсең лә, яшел яулык болгап,
Газиз әнкәй чыгып каршы ала!
Әйтерсең лә, яшел яулык болгап,
Газиз әнкәй чыгып каршы ала!
Без Агыйделдән җыр алып килдек,
Урал таулары сәлам юллады.
Ничә кат инде җир шарын урый
Татар җырының данлы юллары.
Хисләремне ямьгә төргән,
Язмышымның ядъкаре.
Җыр булып йөрәккә кергән,
Безнең Әтнә яклары.
Сизәсеңме көннәр үтә җаным?
Җайлап, сүтеп гомер җипләрен.
Безнең бергә булыр көннәрне дә
Синсез генә, читтә үткәрдем.
Беләсеңме, синең белән җирдә
Гөрләттереп яшиселәр килә!
Сине генә сөеп һәм үзем сөелеп,
Изге җаннар белән тирә-юньдә.
Беләсеңме, синең белән җирдә:
Таңнарымны каршылыйсым килә!
Карашыңны тоеп йөзләремдә,
Барысы да йоклаган иртәдә.
Гасырдан гасырга, ерактан
Җыр булып чыга ул йөрәктән.
Сихри сүз, нинди ул тылсымлы.
Яратам, сине мин яратам!
Читкә караган буласың,
Янәшәңнән узганда.
Эреп төшәсең бит, җаным,
Икәү генә калганда.
Мин сине яратмас идем,
Син аңа лаек түгел.
Тик нишлимен сине күргәч,
Уйларым аек түгел.