Очып кайтам, әнкәй
Очып кайтам, әнкәй,
Әнкәем, мин сине күрсәм.
Җаннарым тынычлана,
Яннарыңда рәхәт җанга,
Йөрәккәем шатлана.
Очып кайтам, әнкәй,
Әнкәем, мин сине күрсәм.
Җаннарым тынычлана,
Яннарыңда рәхәт җанга,
Йөрәккәем шатлана.
Көннәр, айлар, еллар үткән саен
Сине ныграк уйлыйм, әнием.
Гомер буе мәрхәмәтле булып,
Яшәүләрең кыенмы, диюең…
Үз кулларым белән бирдем бәхетемне.
Җир йотмаган мине нигә шул вакыт?
Бөтен гомеремне бирер идем хәзер
Әгәр ялгышларны булса туктатып.
Әниемнең уйчан күзләрендә
Күпме моң һәм күпме сагыш бар.
Бар күңелен, йөрөк ялкыннарын
Һәрвакытта миңа багышлар.
Әллә үзебез башкамы,
Әллә сөю үзгәргән.
Ят карашлар гына калган
Сөю тулы күзләрдән.
Һәр таң саен сине искә алам,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Сулык-сулык былбыл сайраганда
Тавышыңны танып юксынам.
Хисләреңнең садәлеген тоеп,
Йолдызларга исемнәрне уеп,
Алларыңа узыйм, дисәм.
Син инде чит…
Узганнарның моң авазы тулып,
Сагышларның кайтавазы булып,
Бәгырьләрдә уйлар ята икән бит…
Юктан гына үпкәләштәк,
Сизми калдык үзебез.
Сиздермәскә тырышсак та,
Моңсуланып йөрибез.
Бер карасаң, син дә хаклы,
Мин дә сыман гаепсез.
Араларда нигә һаман
Саклана соң бу томан?
Чияле тау юлларыннан, юлларыннан
Ярсып чаба атларым, атларым.
Берүк миңа сүз катмагыз, сүз катмагыз,
Уйлап аткан чакларым, чакларым.
Сүрелмәс йолдыздай балкыйсың,
Рәсәйне җылытыр ялкынcың,
Җанымның кадерле җир генәм,
Күңелемнән дан җыры түгелә.