Юк, юк
Кайчакларда бу тормышны булмый шул аңлап,
Сине түгел, үз-үземне яшим мин алдап,
Үзем, юк, дигән булсам да, син миңа кирәк,
Бер-берсенә каршы килә — акыл һәм йөрәк.
Авторы на букву: Л
Чакыр мине (икенче вариант)
Булса-булсаң җирдә меңәр йолдыз,
Сиңа очар идем туп-туры.
Минем өчен син иң акыллысы,
Минем өчен иң-иң матуры.
Рәхмәт сиңа (икенче вариант)
Инде нигә көннәр буе,
Инде нигә көннәр буе
Мәхәббәттән шашып йөрим.
Ярдан чыккан диңгез кебек,
Ярдан чыккан диңгез кебек
Күңелемнән ташып йөрим,
Күңелемнән ташып йөрим.
Мин булырмын яннарыңда
Кайгы-сагыш какса тәрәзәңне,
Авыр булса беркөн яшәргә…
Исләреңә төшер мин барлыкны,
Ирек бирмәм түбән төшәргә.
Сандугач җыр суза
Сандугач җыр суза
Тын гына, моң тына;
Өзелеп-өзелеп,
Сандугач җыр суза
Тын гына, моң гына —
Кемне ул юксына?
Кыр казлары (икенче вариант)
Кыр казлары, кыр казлары
Килде туган якларга,
Зәңгәр күктән
Шаулый-шаулый үттеләр.
Алар үткән, алар үткән
Чакта минем күңелемдә
Таныш җырлар яңгырап киттеләр.
Очар коштай
Очрадың да юлларымда,
Гел син хәзер уйларымда,
Аз гына күрмәсәм дә юксынам.
Ходаемнан бүләктер син,
Миңа шундый кирәк бит син,
Синнән башка тормыш юк сыман.
Каен ауган
Сандугачның күрсәң иде
Юлга тезелгәннәрен.
Һичкем белми йөрәгемнең
Нигә өзелгәннәрен.
Нигә өзелгәннәрен.
Кадерле җан
Күзләреңне күрмәдем мин,
Тимәде кулың кулга.
Матур гөлләмәләр тотып
Чыкмадың никтер юлга.
Кабытлыймын исемеңне
Күктән кояш бүләк иттеләрме —
Шатлыгыма тамам исердем.
“Мин бәхетле!”— диеп, ҡайта-ҡайта
“Мин бәхетле!”— диеп,
Кабатлыймын синең исемеңне!
