Яумагыз, карлар!
Явыгыз, карлар, явыгыз,
Урамнарга тулыгыз.
Сандугачлар киткән инде,
Тирәкләргә куныгыз.
Явыгыз, карлар, явыгыз,
Урамнарга тулыгыз.
Сандугачлар киткән инде,
Тирәкләргә куныгыз.
Су буена барыйк әле,
Учаклар ягыйк әле.
Яшьлектәге кебек дөрләп
Ялкында яныйк әле.
Тәрәзләрдә ай яктысы,
Иңемдә мамык шәлем.
Караңгы төн, без икебез
Ялгызлык һәм мин үзем.
Тау итәген томан сарган чакта
Җыр яңарса кичке тынлыкта,
Таулар аша юллар узган чакта
Сагынучың барын онытма,
Сагынучың барын онытма.
Кояш белән ай язмышлы булдык,
Очрашмабыз, диеп ут салма.
Язмышлардан син бит көчлерәксең —
Югалма юлларымнан, югалма.
Шушындый тыныч төннәрдә,
Сиздерми-нитми генә,
Дөньяда тормыш үзгәрә,
Күңелгә сөю иңә.
Чишмәнең челтер-челтер
Агышын тыңла, дидең.
Тыңларга кошлар моңын
Урманга алып килдең.
Йөрәкләр дә аерылмасын,
Канатлар да каерылмасын,
Аны ташлап китмә-китмә.
Ул бит синең яшьлек таңың,
Өзелеп сөйгән тәүге ярың,
Боектырма, ялгыз итмә.
Карлар ява димә, кил син миңа,
Онытмасаң бергә чакларны.
Җылы тыным белән эретермен
Чәчләреңә кунган карларны.
Җир җиләге ачы була, ачы була
Үз вакытында, үз вакытында пешмәсә, шул.
Җәйге җилләр яшь йөрәккә шифа була,
Сөйгән ярың каш уйнатып эндәшсә, шул.
Сандугач, кошчыгым, күңелемне ач син бүген.