Юксыну (дүртенче вариант)
Таң алдыннан үләннәргә чык төшкән,
Син киткәнгә инде ничә ел үткән.
Синең җаның миңа читтән карыйдыр,
Минем үткән адымнарны саныйдыр.
Таң алдыннан үләннәргә чык төшкән,
Син киткәнгә инде ничә ел үткән.
Синең җаның миңа читтән карыйдыр,
Минем үткән адымнарны саныйдыр.
Энҗе-мәрҗән сүзләр тезәм
Сиңа язган хатыма.
Аңла Син, аңла, бәгырем,
Йөрәгемне, Фатыйма.
Аклыкка күзләр чагыла,
Балкый урам, сөенә.
Тыңла әле безне, буран,
Җырлы сөю көенә.
Җәяүле буранны узып,
Йөгерәмен каршыңа.
Ак бураннар урламасын,
Сөйгән ярым, каршыла.
Минем күңелгә
Нур булып кердең,
Бөтен гомергә
Киң сулыш бирдең.
Сорау — җавап,
Җавап — сорау,
Инде соң, инде иртә,
Урамда көзге кырау,
Урамнар мине көтә.
Көн буе сине уйлыйм
Һәм көтәм очрашуны,
Сүзләрне сиңа сайлыйм,
Хәрефтән тезәм аны.
Чәчләремне шаян җилләр
Уйнап сүтәләр;
Тын дулкыннар йөрәгемне
Назлап үтәләр.
Язгы ташуларда
Аккан бозга басып,
Икәү килә елга буйлатып;
Берсе җырлый шашып,
Изүләрен ачып,
Икенчесе килә,
Гармун тотып килә.
Мин телим дусларга,
Көннәрнең яктысын,
Төннәрнең айлысын.
Күрмәсен башыгыз
Ялгызлык хәсрәтен,
Балалар кайгысын.
Карт тирәкләр сорый: «Төн йокламый,
Ни уйлыйсың болай сеңелем?»
Мин үзем дә белмим, нәрсә булды,
Ниләр уйлый минем күңелем?
Яңа уңыш, зур бәхетләр теләп,
Озаттылар сине эшеңә.
Күңелеңдә туа олы хисләр,
Җан рәхәте булып кешегә.