Дуслар (Дусларым белән генә)
Салкында калган баланнар
Туңмый тәмләнә генә.
Дуслар белән бергә булсак
Дөнья ямьләнә генә.
Салкында калган баланнар
Туңмый тәмләнә генә.
Дуслар белән бергә булсак
Дөнья ямьләнә генә.
Кердең дә син күңелемә
Былбыл булып сайрадың.
Тик бер сине, сине генә
Гомерлеккә сайладым.
Беренче тапкыр күрүем,
Шулай да таныйм кебек.
Күзләрең аша йөземә
Язмышым карый кебек.
Белми калдым, күрми калдым:
Киттең… хушлашмадың да.
Эзең генә калды миңа
Йөргән сукмакларыңда.
Ярда — егет, көймәдә — кыз,
Су өстендә ай йөзә.
Ике ярны тоташтырып
Дулкыннарда юл тезә.
Назлы карашларың беләм,
Зинһар, сөеп карама.
Бара алмыйм яннарыңа —
Упкын бар бит арада.
Үткән генә гомер, аккан судай,
Үтеп китә, һич бер чара юк.
Шушы дөнья — оҗмахлардай,
Кинәнечен белеп калыйкче.
Кинәнечен белеп калыйкче.
Сайрап яшәр өчен кирәк
Сандугачка тал-тирәк.
Бергә булсаң ярың белән
Дөнъя була түгәрәк.
Әйтерсең дә безгә санамыйча, Үлчәмичә гомер бирелгән. Яшьлегемдә син кадерле бүләк, Аермасы язмыш ярымнән. Җандай дуслар белән бер сөйләшсәм, Кайгыларым була көл-күмер. Өлгермибез,вакыт җиткермибез Әйтерсең дә ике бу гомер. Учларга утын өстик әле без, Ялкынланып янсын күмерләр. Бездән соңда язлар килә Кабатланыр җырда гомерләр. Җандай дуслар белән бер сөйләшсәм, Кайгыларым була көл-күмер. Өлгермибез,вакыт җиткермибез Әйтерсең … Читать далее
Инде сизмидә калганмын
Үскәнен балаларның.
Бәхетле генә булсыннар
Шул хакта бар уйларым.