Сөйгән яр
Сөйгән ярың нинди дисең,
Идел аккошы кебек,
Керфек очкайларын сирпеп,
Бер елмаеп карауы да
Йолдыз балкышы кебек.
Сөйгән ярың нинди дисең,
Идел аккошы кебек,
Керфек очкайларын сирпеп,
Бер елмаеп карауы да
Йолдыз балкышы кебек.
Очраттым да сине юлларымда.
Гашыйк иттең мине үзеңә.
Шул минуттан нидер булды миңа:
Уйларымда бары син генә.
Кирәк түгел мина ярты бәхет
Һәм узгынчы хисләр ташкыны.
Гомер буе сөясемне белеп,
Сиңа таба йөрәк ашкынды.
Күз карашым юлларда,
Каләмнәрем кулларда,
Сиңа атап бер җыр яздым
Сагынганда җырларга.
Күренеп күзләргә
Табигать үзгәрә.
Калдырып яшьлекне,
Керәбез көзләргә.
Күренеп күзләргә
Табигать үзгәрә.
Калдырып яшьлекне,
Керәбез көзләргә,
Әллә көз килгәнгә,
Яшь килә күзләргә.
Язларны, җәйләрне
Кайлардан эзләргә?
Яфракларга сары төште,
Йөрәкләрне сагыш өтте,
Хушлашабыз инде җәй белән.
Әйтерсең дә сак белән сок,
Иртәгәсе кем бар кем юк,
Дөнья калыр синнән һәм миннән.
Сагышларга тулган чагым,
Яшькәйләрем тора тамарга.
Әй өздерә дә соң моңлы бер сандугач
Тау астында, талларда.
Сагынышып кошлар кайта
Түгәрәк күлләренә.
Ояларын ясый алар
Тик туган җирдә генә.
Бөреләргә тулган хисләремне
Бүген килеп, чәчәк аттырам.
Теләсәң, ян дөрләп минем белән,
Чаткылардан ялкын чакырам.
Мин — авылның гади кызы,
Авылда туып-үскән.
Шуңа минем күңелемә
Сандугач моңы күчкән.