Чылбырдай мизгелләр
Күкеле сәгатьнең геренә түзмичә
Тип-тигез тезелгән, чылбыры өзелгән
Әйтерсең, йөрәге серенә түзмичә
Күп мизгел тезелгән, гомере өзелгән.
Яшьлек утлары
Гомерләрдә әле язмы, көзме?
Йөрәкләрдә — яшьлек утлары!..
Әйткән сүзем әллә хак түгелме?
Яшәр көчне бирә ул бары!
Хыяллар дөньясы гаҗәеп
Тормышларга ашмас хыялдыр —
Яшьлеккә кайтулар киредән.
Белеп тә, шуларны уйлаудан,
Без түгел, хыяллар тилергән…
Учак яна
Агыйделнең ярларына
Килдек учак ягарга;
Айлы кичтә хәтер аша,
Яшьлекләргә кайтырга.
Көтеп алган бәйрәм
Күңел hаман бала кебек
Бәйрәмнәрне ярата.
Көтеп алган бәйрәм көне
Дөньяга нур тарата.
Шат елмайган дуслар белән
Үтә безнең бәйрәмнәр.
Гел бәйрәмнәр кебек кенә
Булса иде гомерләр.
Кышкы кояш
Якты кояш нуры күзне чагылдыра —
Җылысы юк анын кышларда.
Көчле яктысыннан дөнья балкысада ,
Китеп бара сайрар кошлар да.
Җан ярасы алмагыз
Кайталмадым авылыма
Әнкәм көткән чагында.
Кайталмадым, кайтмадым шул,
Ачы сагыш җанымда.
Җаным елый
Туктагандай булды, сине җуйгач,
Дәрт-көч ташып торган йөрәгем.
Сизсәң иде, күрсәң иде, балам,
Әнкәеңнең ничек түзгәнен.
Җиде язмыш
Өстәл тулды ризык белән —
Барысы да кайтты бүген.
Җиде бала җыя табын:
—Әнкәй, утыр, үзем, үзем…
Җырла әле, әнкәй
Башын иеп бишек тирбәткәндә
Сүзсез генә нидер уйладың.
Нинди уйлар иде күңелеңдә?
Нинди моңнарыңны көйләдең?
Синең моңлы матур тавышыңда
Җылы таба идем күңелгә.
Бик сагындым бишек җырларыңны
Җырла әнкәй, җырла бер генә.
