Алларын алга манам (икенче вариант)
Китәм, дисең, китәм, дисең,
Китәм, дисең, кайларга?
Ниләргә сабыр итмисең
Тагын бер-ике айларга?
Китәм, дисең, китәм, дисең,
Китәм, дисең, кайларга?
Ниләргә сабыр итмисең
Тагын бер-ике айларга?
Алларым аллар ата,
Гөлләрем гөлләр ата.
Сине уйлап ята-ята,
Айлар батып, Чулпан калка.
Сызылып таңнар ата.
Алы кайларда микән,
Гөле кайларда микән…
Уңда ярлар, сулда ярлар
Кайсын сайларга микән.
Бигрәк уңган тарысы,
Уйнап-көлеп җырлап алыйк,
Шатлансыннар барысы.
Күзләреңнән очкыннарын
Мәхәббәт дигән идем.
Бәхетем дип белгән идем,
Өзелеп сөйгән идем.
Язларда табылдың,
Иңемә сарылдың,
Яктыртып язмышым иртәсен.
«Үтәр» дип уйладым,
Ялгышты уйларым,
Гомергә син гашыйк иткәнсең.
Алдама мине, алдама,
Алдап юуаныч тапма.
Йөрәгемә утлар яккач,
Башкаларны яратма.
Көтәм сине, көтәм язлар җиткәч,
Көтәм сине, көтәм кышлар үткәч.
Килмисең син һаман,
Дәшмисең син һаман.
Мин бу өметкә түзә алмам.
Килмисең син һаман,
Дәшмисең син һаман.
Мин бу өметкә түзә алмам.
Тәүге тапкыр синнән чәчәк алдым,
Тап шул килеш калдың хәтердә.
Алан чәчәкләрен күргән саен
Искә төшәсең син хәзер дә.
Мин синсез дә яши алам, димә,
Ялгышларга урын калдырма,
Эссе көннәрдә дә йөрәгемә,
Буранлатып карлар яудырма.
Салкыныңны өреп йөрәгемә,
Җаннырымны минем туңдырма.