Безнең гомер (икенче вариант)
Син көткәндә — мин килмәдем,
Мин килгәндә — син көтмәдең,
Барсы да ялгыш булды*.
Син көткәндә — мин килмәдем,
Мин килгәндә — син көтмәдең,
Барсы да ялгыш булды*.
Тормыш сукмаклары бормалы,
Барыр юллар озын алда әле.
Синең белән парлап узарга
Минем өмет һаман бар әле.
Без үтәбез көзге сукмаклардан,
Җирдә — томан, күктә — болытлар.
Бәхет микән, бәхетсезлек микән
Синең белән үткән минуттар?
Апрельнең күк кичендә,
Гөрләвек йөгергәндә,
Ут-хисләр өлгергәндә
Таныштык без бәйрәмдә.
Күкрәкләрдә янар йөрәкләр бар,
Йөрәкләрдә — якты моңнар бар.
Бер-беребезне яктылыкка күмеп,
Бергә үтәр моңлы юллар бар.
Ул матурлык бу ярларга
Чайпалмый ничек сыйган?
Болытлар кичә елганы
Тәкәббер казлар сыман.
Хыяллар илендә,
Мәхаббәт җирендә,
Без биербез икәү
Бәхетнең түрендә.
Хәзер мин, беләсең, төшеңдә,
Күрәсең, кар кебек очабыз.
Яз җиткәч, качарбыз,
Син мине беләсең бит, кире кайтмам,
Сине бүтән кочакламам,
Син бит миннән үзең киттең,
Ул күбрәк бирер дидең.
Гомер үтә димә,
Башларыңны имә,
Язлар әле тагын килерләр;
Җан сөйгәнем сиңа
Чәчәк тотып килсә,
Күңелдәге ташлар эрерләр.
Йөрәк кебек ярсып, ургып ташып,
Агыйделдә дулкын сикерә.
Бөдрә дулкыннарда уйнап үсте
Талдай зифа буйлы Зөлфирә.