Шәһәрләрнең гүзәле син
Синдә чәчәк атты, синдә үтте
Якты язлы яшьлек эзләрем.
Сине сөюемне сөйләр өчен
Җитмәс кебек җылы сүзләрем.
Туган җир
Шөбиле — туган авылым
Иң матур, гүзәл яклары,
Туган авылым Шөбиле.
Сине сагынып, искә алып
Бер җырлап алыйк әле.
Ык сулары
Ык суларын кичтем таңнарда,
Ык суларын сиптем талларга.
Истәлегем булып үссеннәр
Сагынганда кайтып карарга.
Ык сулары вак-вак дулкынлы,
Ык сулары тирән упкынлы.
Ык суларын ятып эчмәсәм,
Баса алмам йөрәк утымны.
Ырымбурга килегез!
Сезнең белән танышырга
Килдем мин ераклардан.
Җырлар белән, моңнар белән
Кайнар сәламнәр белән.
Энекәш
Үскәндә дә акыл белән үстең.
Йөр(е)мәдең безгә салышып.
«Мин үзем!» дип эшнең авырына
Тотындың син һәрчак ныкышып.
«Мин төпчек!» дип, төпле итеп,
Һәрбер эшне кылдың тырышып.
Эх, Сәвәләй, Сәвәләй
Һәркем сөя туган җирен,
Туган илен ярата.
Мин дә сезгә җырлыйм әле
Сәвәләем турында.
Юллар (өченче вариант)
Кыйгы — Уфа юллары ла,
Җилләп оча тузаны,
Үтә яшьлек еллары шул,
Очкандай юл тузаны.
Җилләрең, бураннарың…
Шатланып көтә күңелләр
Яңа ел туганнарын,
Ябынсын кырлар, болыннар
Ак мамык юрганнарын.
Җиләкле аланым
Җәй җәйлеген итте — пеште җиләк
Их җыясы иде чиләк — чиләк!
Күптән юлым төшми шул аланга,
Еш җыенам, тик юлыгам сирәк.
Җир җиләкләре
Туган ягым бигрәк ямьле,
Бизәлгән кызлар төсле.
Чәчәкләрен иснәп йөрим,
Бигрәкләр дә хуш исле.
