Иртә дә генә торам…
Иртә дә генә торам, юлга чыгам,
Иңнәремә шәлем ябынам.
Кемне сагынасың, дип сорамагыз,
Күк күгәрченемне сагынам.
Иртә дә генә торам, юлга чыгам,
Иңнәремә шәлем ябынам.
Кемне сагынасың, дип сорамагыз,
Күк күгәрченемне сагынам.
Җил-давыллар куркытмыйлар мине,
Синең мәхәббәтең һаман минем янда.
Үрләр аша, калын урман аша,
Омтылам мин канатлы кош кебек алга.
Сине уйлап күпме юллар үттем.
Сине уйлап чыктым кырларга.
Әрнүләрем йөрәк серләремне.
Исемеңне салдым җырларга.
Күңелебез сәхрәсендә
Сайраган чакта кошлар,
Яшьлек белән хушлашырга
Ашыкмаекчы, дуслар!
Онытылып, бер янасым килә
Син кабызган сөю учагында.
Дөньяларны онытып
Югаласым килә,
Югаласым синең кочагында.
Кайттым туган якларыма
Җырчы кошлар кайтканда,
Кошлар моңына күмелеп,
Таңнар сызылып атканда.
Истә һаман авыл урамнары
Күз алдымда болын юллары.
Гармун тартып, зәңгәр кичләреңдә
Шунда үтте яшьлек елларым.
Газапларың үтте инде хәзер,
Бары сөю калды күңелдә.
Елмаеп уяндым әле бүген,
Төшләремә килеп кердең дө.
Зинһар өчен, кермә төшләремә…
Мин бит сине күптән оныттым.
Җәй җилләре күптән, күптән агарттылар,
Тараттылар сагыш болытын.
Зәңгәр алка бүләк иттең
Язгы сабан туенда.
Онытмаска вәгъдәләштек
Салкын чишмә буенда.