Сагынам (икенче вариант)
Таш калада җилгә ялынам,
Алып кил, дип, чәчәк исләрен.
Мин аларны шундый сагынам,
Исләреннән таныйм төсләрен.
Таш калада җилгә ялынам,
Алып кил, дип, чәчәк исләрен.
Мин аларны шундый сагынам,
Исләреннән таныйм төсләрен.
«Ни хәлләрең бар синең?» — дип,
Соравыңны сагынам.
Күңелемә сеңеп калган
Моңнарыңа табынам.
Сагынам, сагынам,
Моңнарыңа табынам.
Сагынам.
Мишә буе ямьле, Питрәч ягы —
Кочагыңда эреп югалам.
Тигез сукмакларга басып йөрим —
Синең эзләреңне саклаган.
Челтерәп аккан чишмәләр
Тик туган якта гына.
Туган якны хурламыйбыз,
Син аны макта гына.
Үтте еллар сине югалтуга,
Ә шулайда йөрәкләр эрни.
Сагынам, дуслар, сагынам, дуслар,
Сагынам, дуслар, илкәйне, шул,
Сагынам, дуслар, илкәйне.
Илкәй белән бергә сагынам
Яшьли сөйгән иркәмне.
Оныт мине, зинһар, оныт инде —
Утка яктым синең хатларны,
Утка яктым ялган вәгъдәләрне,
Утка яктым бергә чакларны.
Белдеңме, белмәдеңме,
Күрдеңме, күрмәдеңме?
Белмәсәң дә кемлегемне,
Сиздеңме эзләвемне?
Үзең дә эзләдеңме?
Очрашырбызмы диеп,
кавышырбызмы диеп,
сорыйм сандугачтан,
чишмэлэргэ эндэшэм,
йолдызларга да карыйм,
сине генэ кетэм мин хаман.
Су өстендә ай чайкала,
Тибрәтмә, җил, аемны.
Ай янында күрсәң иде
Өзелеп сөйгән ярыңны.