Йөрмә шаян елмаеп
Бер күргәндә саф мәхәббәт
Вәгъдә итәсең.
Икенчеләй күрмәмешкә
Салышып үтәсең.
Бер күргәндә саф мәхәббәт
Вәгъдә итәсең.
Икенчеләй күрмәмешкә
Салышып үтәсең.
Күп йөзендә зәңгәр, күп йөзендә алсу,
Балкып яңган йолдыз шикелле.
Яшь күңелем, яшь күңелем сине әзли,
Сине көтә минем сөйкемлем.
Күк йөзендә, зәңгәр күк йөзендә, дустым,
Балкып торган йолдыз шикелле.
Яшь күңелем, яшь күңелем, сине эзли,
Сине көтә, минем сөйкемлем.
Әй, дускаем буе зифа
Тал кебек бөгеләсең.
Таллар кебек бөгеләсең
Кем өчен өзеләсең?
Әллә туып-үстеңме син
Йолдызлар арасында?..
Йолдызларның нуры балкый
Күзеңнең карасында.
Кайвакытта кояш кыздырса да,
Яңгыр яуса, җир дә сусамый.
Минем йөрәк синең ялкыныңда
Януыннан бер дә бушамый.
Серләремне йолдызларга сөйләп
Хыялымны җилгә тараттым.
Мин айдагы Зөһрә кызны түгел,
Җирдәгесен — сине яраттым.
Төн, төшләремдә бер кыз килә.
Кыз кай яктан син? Исемең кем?
Бер кердең төшемә…
Бутадың, күңелне туздырдың,
Сулышым — син генә…
Хыял кызы…
Күтәрелдем биек түбәләргә,
Сәлам бирде миңа шан-шөһрәтләр.
Тауга карап, тау буласым килде.
Эх, хыялым минем — шул таулар.
Юллар буйлап, уйлар уйлап,
Алыс китеп барганда,
Көтәм сине, очраттым мин,
Еллар үткәч, бер таңда.