Йөрәгемә назлар саласың
Ычык ярып иртән,
Суга килсәң иркәм,
Ихлас карашыңа табындым.
Ычык ярып иртән,
Суга килсәң иркәм,
Ихлас карашыңа табындым.
Акылыма куштым: уйламаска
Синең хакта башка бер генә.
Хәтеремә куштым: исләмәскә,
Үткән калсын булып сер генә.
Язлар килде, үз кадерен белеп,
Сөю булып керде күңелгә.
Яфракларга тулган бөре булып
Бәгыремә кереп түгелә.
Йөрәгемә куштым башка сине яратмаска,
«Синең зәңгәр күзләрең!» — дип җанатмаска.
Юк кирәкми зәңгәр күзләр ,ялган күзләр
Сине күрмичә дә түзәр җаным түзәр, түзәр.
Йөрәгемнең яртысы,
Аласыңда китәсең.
Ник рухи хәләтемне дә
Килми икән беләсең?
Йөрәгемнең яртысы,
Сорамыйча аласың.
Минем моңсуларымны да
Соңрак синдә аңларсың.
Аяз көндә яшен сукты —
Гашыйк булым мин сиңа.
Тигез атлап китер кебек
Икәү гомер буена.
Матур сүзләр беләм яратканың,
Нинди генә сүзләр табыйм соң?
Сүзсез аңлап кара йөрәгемне —
Күңелем бит сөйли барысын.
Купшылланып гөрләп чәчәк ата
Син утырткан зифа алмагач.
Алмагачны кочаклардай булып
Йөрәгемдә сайрый сандугач.
Мәктәпкә килгәндә
Тап булдың юлыма.
Елмаеп карадың,
Кагылдың кулыма.
Ни сәбәпле мине яратасың, дип
Сорама син, кабат сорама.
Сине гашыйк иткән сәбәпләр эзләп,
Йөзләремә сынап карама.