Рәхмәт
Караңгылык басты дисәң,
Кинәт күгемне.
Нур булып килеп кергән,
Ул син түгелме?
Мәхәббәт
Рәсимә
Синең кайнар хисләреңнән,
Таң бизәгән чәчләреңнән
Алтын нурлар чәчелә,
Алтын нурлар чәчелә.
Рәнҗемә, җаным!
Кинәт югалдың, иркәм,
Салдың сагыш зарына.
Кавышу язын юрыймын
Кәккүк тавышларыннан.
Рәйхан
Аклы ситсы күлмәгеңнең
Якаларын кем уйган?
Әй, Рәйхан, исемең кемнәр куйган,
Сине күреп кем туйган?
Ромашкалар бүләк иттең
Бүләк иттең ап-ак ромашкалар
Ап-ак карлар яуган бер көнне.
Алар миңа чалт кояшлы җәйне
Алып килгән кебек күренде.
Ромашкалар (өченче вариант)
Тау битендә үскән ак чәчәкләр
Сез бит минем якын дусларым.
Көләч йөзегездән ямьнәр алам,
Алам бәхет, шатлык нурларын.
Ромашкалар (икенче вариант)
Ромашкалар, гашыйк ромашкалар…
Хәтерләтә яшьлек елларын:
Мин аларның кефекләрен өзеп,
“Ул ярата”, диеп юрадым.
Ромашка (икенче вариант)
Ромашка өзеп, мин бәхет теләдем:
“Ярата, яратмый, ярата!”
Иркәм, һич юкка
Син салдың зур утка,
Яшь гомер көл-күмер син юкта.
Ромашка (беренче вариант)
Ап-ак күлмәгеңне киясең,
Назлы җилгә башың иясең.
Син, ромашкам, гашыйк күңелгә
Юаныч һәм шатлык бирәсең.
Розаларым
Розаларым бәллүр савытларда.
Балкышлары ала хушымны.
Мәхәббәт — ул чәчкә, шундый нечкә,
Сулыкмасын дисәң хуш инде.
