Язган язмышыбыз
Дөньяларның сихри кылларыннан
Ике йөрәк бергә бәйләнә.
Шуннан сихри көйләр дулкынында
Дөнья ожмахларга әйләнә.
Дөньяларның сихри кылларыннан
Ике йөрәк бергә бәйләнә.
Шуннан сихри көйләр дулкынында
Дөнья ожмахларга әйләнә.
Күрми генә язны яши идем,
Ниләр булды икән. Белмим мин…
Җир йөзенә шашып яз килгәндә
Эллә нигә сине уйлыйм мин.
Безнең урамда бәйрәм, күңелләрдә дә бәйрәм,
Тәүге чәчәкләрне тотып мин сиңа барам.
Куйчы әле дә әрләшмик, яшик татуда,
Без беләбез hәр кемгә дә кирәк сөю ярату.
Кемгә әзерәк кирәк, кемгә күберәк,
Ләкин матурым, бәгърем син бит яшерәк.
Ишетәм йөрәгең шәберәк тибә,
Чөнки безгә яз килә.
Аерылышыр минутлар җитә,
Сөю газабы йөрәкне өтә.
Айлар узармы, узармы еллар
Күңелем сине, гел сине уйлар.
Икебезгә зәңгәр бер күк,
Йолдызларның балкышы.
Тугайларның чәчәкләре,
Болытларның агышы.
Яз да була, көз дә була,
Су өсләре боз була.
Ике егет бергә килсә,
Сөйләшкәне кыз була.
Мин бит сине юри генә, юри генә яраттым,
Юри сиңа күзләр кысып, мин үземә караттым.
Сине өзелеп сөйгәннәргә юри генә үч итеп,
Юри сине яраттым да, хәзер булмый һич китеп.
Юлларым ерак, сөеклем,
Юлларым сиңа бара.
Елларым яфрактай коела,
Тик якынаймый ара,
Юлларым сиңа бара.
Юлларым ерак, сөеклем,
Юлларым сиңа бара.
Елларым яфрактай коела,
Тик якынаймый ара.
Елларым яфрактай коела,
Юлларым сиңа бара.
Юлларыбыз аерылган,
Канатларым каерылган.