Ай җаный-җанашым
Атландым ла атның, ай, биленә,
Өч әйләндем Казан каласын.
Атландым ла атның, ай, биленә,
Өч әйләндем Казан каласын.
Җырла, җырла, дип әйтәсез,
Сезгә нинди җыр кирәк?
Әй, сезгә нинди җыр кирәк?
Сезгә нинди җыр кирәк?
Сезнең алда җыр җырларга
Сандугач теле кирәк.
Ай юлы — гәрәбә юл,
Ай юлы — мәгарә юл.
Мәгарә эчләреннән
Тәгәри йомгагын.
Күктә йолдызлар нурлардан
Чигү чигәләр каеп.
Көйәнтәле кызны кочып
Ай утыра елмаеп.
Ай күзләде тәрәзәгә,
Икебезне дә сөеп.
Ай тулганда сагындыра,
Үзәкләрне өздереп.
Эх, дускаем, буең зифа
Тал кебек бөгеләсең;
Таллар кебек бөгеләсең,
Кем өчен өзеләсең?
Их дускаем, уйныйк әле түгәрәк уенында;
Синең өчен генә җырлыйм, син бит минем уемда.
Урталарда торган чакта әйләнмидер башларың,
Карлыгач канаты кебек синең кыйгач кашларың.
Бөрлегәнгә бергә бардык
Тулмады чиләкләрем.
Сагындырыр, юксындырыр
Бөрлегән җыйган мәлем.
Яшел бәбкә яшел үлән,
Табигать тә бәбкә үзе.
Су буенда казлар карый
Ай алкалы татар кызы.
Керфегеңнән гөлләр тама,
Күрсәм йөрәгем яна.
Синең гүзәллекне күреп,
Сандугачлар соклана.