И, аппак
Яшел дә чирәмнең буйларында — и, аппак,
Ки мамык калфак;
Атым йөри ефәк тышаулы, шул,
Атым йөри ефәк тышаулы.
Яшел дә чирәмнең буйларында — и, аппак,
Ки мамык калфак;
Атым йөри ефәк тышаулы, шул,
Атым йөри ефәк тышаулы.
Яшь вакыт ул — ямьле вакыт,
Гомереңдә бер генә.
Янсаң, көйсәң, «Уф» та димә,
Тик уйна да көл генә!
Чыгасың да Идел ярларына,
Сөяләсең бөдрә талларына.
Чал Иделнең тәңкә дулкыннары
Тәгәрәп килә синең алларыңа.
Траля-ля-ля…
Күккә менеп алыр идем, Ай өстәрендә булсаң. Сине барыбер табыр идем, Гел читләреңдә булсаң. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең кояш җылысы, Мең кояш яктылыгы. Тормышымның матурлыгы, Син яшәүем мәгнәсе. Җир җиһан да, син бергенә, Бердән — берем Зөһрәм. Зөһрә йолдыз — йолдыз чыгым, Син уем, зур байлыгым. Синдә мең … Читать далее
Йомшак җилләр булып исәрмен дә
Тәрәзәңне килеп кагармын,
Мин кагармын, син качарсың, —
Йөрәгемә утлар ягармын.
Бер яратам, бер юк диеп,
Ялындыртма, Зөлфия,
Үпкәләсәң, бер дә килмәм,
Үкенерсең, Зөлфия…
Карчыгадай дигән, һай, гаярь кош
Кош кундырмас, бәгырем, тирәккә;
Бәйләп үтче зәңгәр яулыгыңны,
Карап калыйм күзең талганчы.
Күңелләрне моңнар биләгәнче,
Йөрәгеңне ялкын алганчы.
Карлыгачкай кара, муены ала,
Очып кына киткәч, абау, бәгырем, югала.
«Чыпчык күзе» — гади күзе,
Кечкенә зәңгәр чәчкә.
Алып килдең, бүләк иттең,
Кададың минем чәчкә.