Килче яннарыма елмаеп

Кулларыңны баш астыма салчы,
Буынымның китәр талчыгы.
Син янымда мине саклар идең,
Ә мин, исә, нечкә тал чыбык.

Килче иркәм

Бер күрүдә гашыйк булдым,
Сихырлап киттең.
Әйтер сүзем әйтә алмадым,
Кәефсез үттең.
Тик сагыш калды йөрәктә,
Ә син еракта.

Килмә, җаным, каберемә

Каберемә тагын чәчкә алып,
Нигә килдең инде, сөйгәнем?
Чәчәкләргә тере җаннар мохтаҗ,
Ә мин, җаным, күптән үлгәнмен.

Килмә

Язгы назлы нурдай,
Килеп кердең җырдай,
Җәйгор булып җанны бизәдең.
Килдең соң син кайдан,
Төшкәнсеңдер айдан,
Өзелердәй чакта үзәгем.

Карлыгачым

Нәрсә булды, тик син генә,
Син генә күз алдымда.
Карлыгачлар уйный кебек
Каш сикерткән чагында,
Каш сикерткән чагыңда.

Карлыгандай кара күзләреңә

Карлыгандай кара күзләреңә
Карыйм әле күзем талганчы,
Сиңа булган яшьлек мәхәббәтем
Йөрәгеңдә урын алганчы.