Аккошка әверелдең…
Гаҗәп бер төш күрдем бүген,
Хәйран калып уяндым.
Тынгы тапмый йөрәгемә,
Көне буе уйландым.
Гаҗәп бер төш күрдем бүген,
Хәйран калып уяндым.
Тынгы тапмый йөрәгемә,
Көне буе уйландым.
Актаныш кызлары белән,
Ах, таныш булулары!
Күпме егетне саргайта
Актаныш сылулары.
Акбүз атым, акбүз атым,
Ак ялларың — ак канатын.
Кая болай ашкынасың,
Сулышларың — ярсу ялкын.
Ак тулпарым, җитез, җитез ак тулпарым
Очкын сибәр җиргә көмеш дагалар,
Хыялдагы әкият, әкият илләренә
Илтсен әле илтсен мине Ак тулпар!
Җирән атым, ай, ялларын
Алтын тарак белән лә
Тарыймын, шул,
Ай-һай, гөлкәем.
Ай батканда, таң атканда
Уздым җырлап урамнардан.
Ай батканда, таң атканда
Кемнәр язмыш юрамаган?!
Ирек, ирек диеп аккан Идел
Халкым өчен ирек теләгән.
Дулкыннары мәңге, мәңге бер көй:
«Ирек, азатлык!» — дип көйләгән.
Борма-борма тормыш юлларында
Авыр чакта бирсен сабырлык.
Бирешмичә дөнья йөген тартҡан
Бик күпләргә хәйран калырлык.
— Сеңлем тугач, ничек шатланганым
Бүгенгедәй әле дә исемдә.
— Синең кебек булсам иде дип,
Теләгәнем истә минем дә.
Дусларны әйбәт-начарга
Юк гомергә бүлгәнем.
Ә шулай да, күп дуслардан
Син якын һәм кадерле.