Пар канат булыйк гомергә
Еракта да—син янәшә,
Синең тавыш миңа дәшә,
Синең белән бары минем
Хыялларым чынга аша.
Еракта да—син янәшә,
Синең тавыш миңа дәшә,
Синең белән бары минем
Хыялларым чынга аша.
Быел печәннәрне мин чапмадым,
Бөрлегәннәр алып та капмадым.
Күп җирләрдә җөрдем, дөньҗа гиздем.
Сездән якыннарны ла тапмадым.
Минем нәни дусларым,
Кенәриләр кошларым.
Сайрауларын яратам,
Һәр көнне тыңлап ятам.
Биек тауның башларында
Алма агачлары бар;
Шул алма агачларында
Сайраша сандугачлар.
Җир астында юллар булмас,
Исән чакта күрешик.
Вакыт табып хәл белешик,
Кунакларга йөрешик.
Уйна, дустым, гармуныңны,
Бер җырлап алыйк әле.
Күңелдәге кайгы-зарны
Утларга ягыйк әле.
Их, дусларым, дусларым,
Дусларым, дус-ишләрем;
Сез дуслардан аерылгач,
Ялгыз башым нишләрмен?
Их! Яшисе килә
Тик матурлык тоеп,
Тик яхшылык эшләп кешегә.
Барысы да аңлап бетерми шул,
Донья фани, гомер бер генә…
Уйный-оча күбәләкләр —
Җанлы чәчәкләрмени!
Урманнарга, болыннарга
Шатлык чәчкәннәрмени!
Килгән чакта башка авырлык,
Җитми калса көч, йә сабырлык,
Сиздермичә ярдәм иткәнсез —
Сез иң күркәм кеше икәнсез.