Җырымда юатырмын

Җырлар өчен җырым бар,
Сөйләр өчен серем бар.
Син генә тик аңламыйсың,
Әллә инде күңелең тар,
Әллә авыр кайгың бар?

Җырлар җырланган

Көеп-яну язмыш утларында,
Мәхәббәтем белән чорналган.
Югалдың син, әммә, кире кайттың,
Соңлап килдең, җырлар җырланган.

Җырлар җырлыйм сиңа

Бер тапкыр күргәч тә сине, көләч йөзеңне
Кыенсындым, әйтә алмадым, сөю сүземне
Күз алдымнан югалганда уфтанып калдым,
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым
Гашыйк булган минутымнан күп тапкыр яндым.

Җырларымнан белерсең

Әйдә, чыгыйк әле болыннарга,
Ал чәчәкләр өзеп йөрерсең.
Яратаммы сине, әйтмим әле —
Күзләремнән белерсең.