Оч, күңелем
Оч, күңелем, ерак офыкларга,
Югарыга очар кош булып.
Тургай җыры кебек моңың кайтсын,
Туган җиргә матур җыр булып.
Оч, күңелем, ерак офыкларга,
Югарыга очар кош булып.
Тургай җыры кебек моңың кайтсын,
Туган җиргә матур җыр булып.
Сикереп төштем бакчага
Нәзек чыбык алмага;
Нәзек чыбык, тал чыбык ла,
Җанкәй көтә талчыгып.
Тау ягында туып үстем мин дә,
Күрдем таудан таңнар атканын.
Онытылмый Әрә үзәнендә
Тургай җырын тыңлап ятканым.
Чәчәкле җәй үтте,
Моңсу көзләр җитте —
Очар кошлар китте тезелеп.
Һаваларда очкан,
Зәңгәр күкне кочкан
Кошлар кебек идек без элек.
Туган авылым уртасында
Бер гади генә өйдә.
Кайтыр диеп ераклардан
Мине әнием көтә.
Утларын яктыртып куя,
Тәрәз төбендә кичен.
Бала кайтып өй яныннан
Узып китимәсен өчен.
Яңа бер җыр туды, диеп
Сөенче алыйк әле.
Ык буенда буй үстереп,
Мәңгегә калыйк әле, һәй!
Матур авыл моңлы, гүзәл авыл,
Оҗмахларга тиң син Тәвәкән.
Мында кызлар фәрештәләй сылу,
Егетләре батыр тәвәкәл.
Тәтеш дигән гүзәл җир бар,
Татар илендә.
Иң кадерле, изге җир ул
Минем күңелдә.
Төнбоеклар чәчәк ата
Өршәкнең күлләрендә.
Зәңгәр күлләр булып багам
Туган як күзләренә.
Бәхетемне күпсенде дә
Урлады төнге урам.
Урамда калды сары көз,
Күңлемдә кара буран.