Оныттың бугай
Сине уйласам, мине моң баса,
Борчылып йөрим инде ничә ай.
Күңелем сизә, назлы язларны
Оныттың бугай, оныттың бугай.
Сине уйласам, мине моң баса,
Борчылып йөрим инде ничә ай.
Күңелем сизә, назлы язларны
Оныттың бугай, оныттың бугай.
Алсу күбәләкләр оча
Зәңгәрсу болытларда;
Әрнемәче, йөрәккәем,
Бер генә минутларга.
Агыйделнең аръягында
Калды бөрлегәннәрем;
Калмады бөрлегәннәрем;
Калды бер дигәннәрем.
Очрадың да юлларымда
Җырларыңа урадың.
Алып киттең күңелемне…
Хәзер синдә уйларым!
Авыр мизгелләрне кичергәндә
Тәрәзәдә була күзләрем…
Ак кәгазьгә төшә шигырь булып
Аерылганда әйткән сүзләрең.
Урманнарда йөргән чакта
Адаштым юлларымны.
Күңелем йомшап елармын дип
Бирмәдем кулларымны.
Сыздырып гармун уйныйлар
Наласа кырларында.
Сагынуларым, сагышларым
Тик шушы җырларымда.
Өздереп гармун уйныйлар
Наласа авылында.
Янма дисәң ялкыны юк
Янамын ялкынында.
Ни өчендер безнең язмыш шундый:
Караш төрле-төрле, уй үзгә.
Мин язларны кыштан эзләп йөрим,
Соңлап кайтасың син һәр көзгә.
Ничә еллар онытырга
Сине теләдем.
Нигә һаман сине күргәч,
Яна йөрәгем.
Нигә кердең әле уйларыма?
Тыныч иде дөньям — бозылды,
Төндә генә күргән төшләр хәтта
Көннәремә кадәр сузылды.