Торналар шикелле
Торналар кычкырып уздылар,
Кычкырып уздылар өзелеп…
Мин белдем: өзелде җаннары,
Туган җир каласын сизенеп.
Виталий Агапов
Су өстендә чәчәк бәйләме
Күңелемдә уйный язгы ташу,
Кар сулары эреп акканда.
Барам шулчак ялгыз урманнарга,
Умырзая чәчәк атканда.
Сүнгән өметләр
Өметләрем тагын сүнде инде,
Ничәнче кат сыный язмышым.
Нигә язмыш миңа шулай кырыс,
Кайда булды икән ялгышым?
Соңга калдым
Эзләдем, тапмадым синең кебек мин,
Гүзәл чәчкәләрне җир йөзеннән.
Сиңа кайттым, иркәм, талпынып, очып,
Җитешмәдем — соңга калдым мин.
Сиңа атап җырлар яздым
Сиңа атап күпме җырлар яздым,
Кушып кайнар йөрәк хисләрен.
Бер җырың да миңа түгел, дигән
Сүзләреңнән әллә нишләдем.
Син югалтсаң мине
Син югалтсаң мине бөтенләйгә,
Күзләреңдә сүнәр чаткылар.
Йөрәгеңә төшәр бозлы сагыш,
Сүзләреңә иңәр ачы зар.
Сагыш җилләре
Җилләр исә, җанны кисә,
Еракларда туган җир.
Читтә гомер иткәннәргә,
И Ходаем, түзем бир.
Сагышларым булып калдың…
Тормыш юлын бергә үтәрбез, дип
Хыялландык яшьлек таңында.
Хыял узды, бары сагыш калды —
Тынгы бирми һаман җаныма.
Сагыну җыры (дүртенче вариант)
Кагылма син толлар күңеленә,
Толлар күңеле — тирән күл бит ул.
Сагынулардан, өмет-сагышлардан
Мөлдерәмә тулган күз бит ул.
Сагыну (өченче вариант)
Сагынасыңмы туган авылыңны,
Исеңдәме искән җилләре,
Тирә-якка хуш исләрен сибеп,
Гүзәл үскән бакча гөлләре?
