Исән булсаң, әнкәй
Бүгенгедәй күз алдымда тора минем,
Әнкәй, синең назлы карашың.
Исән булсаң, очып кайтыр идем
Шәһәр белән авыл арасын.
Бүгенгедәй күз алдымда тора минем,
Әнкәй, синең назлы карашың.
Исән булсаң, очып кайтыр идем
Шәһәр белән авыл арасын.
Әнкәемне бүген
Мин дә төштә күрдем.
Йомшак кулын тотып,
Саумы, әнкәй, дидем.
Хуш кайттың, әнкәем,
Китмисеңдер инде?
Шул сүзләргә никтер
Әнкәй башын иде.
Әкрен генә карлар ява,
Утырам уйга калып.
Үткәннәрне искә алып,
Яшьлегемне сагынып.
Бүген очрашмадык. Үкенәсеңме,
Ялгыз үткәненә бу төннең?
Мин үкенәм. Син бит якты нуры
Туачак һәр таңның, һәр көннең.
Чигә чәчләрем агарды,
Ак шәлләр ябынганга.
Ак шәл ябынганга түгел,
Иркәмне сагынганга.
Сахраларга барган чакта,
Гөлләргә кагылырсың.
Кайларда йөри икән, дип,
Ярыңны сагынырсың.
Гөлләр, хуш исләр таратып,
Әйләндерер башыңны.
Яшьлек хаталарың өчен
Койма, җаным, яшеңне.
Таң ата да, көн дә кояш чыга,
Керфекләрен ачып, елмаеп.
Саба җиле чык суларын түгә,
Соңгы йолдыз сүнә моңаеп.
Хатлар яздым сиңа, хатлар яздым,
Йөрәгемә кушып назларны.
Тынычлыгын җуйды минем җаным,
Ник аларга җавап язмадың?
Бакчадагы гөлләремне
Өзми сиңа сакладым.
Көзләр җитте, гөлләр шиңде,
Ә син һаман кайтмадың.
Ун ел гомер узып киткән,
Минуты да калмаган.
Секундлары тик-так килеп,
Галәмнәргә таралган.