Җөри сабантуйлары
Питрауларга кайтам әле
Мин Җөри авылына.
Кайтмыйм, барам, тумаган бит
Мин Җөри авылында.
Питрауларга кайтам әле
Мин Җөри авылына.
Кайтмыйм, барам, тумаган бит
Мин Җөри авылында.
Һәркем сөя туган җирен,
Туган илен ярата.
Мин дә сезгә җырлыйм әле
Сәвәләем турында.
Йөрәгемне басар өчен
Гармун уйныйм һәр кичтә.
Бу дөньяда минем өчен
Син генә бит фәрештә.
Курай, курай, ышанычлы дус та,
Сердәш тә син татар халкына.
Мәңге яшәр халык мәхәббәте
Җырга-моңга, чабыш атына.
Әти кеше, гомер көзләреңдә
Ялгыз калдың, ялгыз, берүзең.
Улларың да килеп хәлең белми,
Юылмаган күптән тәрәзең.
Саумы, әнкәй, калдың еракларда,
Араларда озын чакрымнар.
Сине уйлап, җылы (смннән) хатлар көтеп
Узар микән вакыт акрынлап.
Син сөйләгән әкиятләрдә
Чәчәкләр җирдә иде.
Балык сурәтләрдә түгел,
Елгада, күлдә иде.
Чит җирләрдә гомер кичерәбез.
Тынгы бирми сагыш йөрәккә.
«Сагынганда гына карарсыз», — дип,
Гөл җибәргән әнкәй бүләккә.
Әтинең туган көненә
Ел да саен кайтабыз.
Төрлебез төрле ягыннан,
Әтием, дип әйтәбез.
Өзгәләнмә, зинһар, әнкәй җаным,
Ишетәм бит синең тавышны.
Ходай безгә шулай кушкан икән,
Алыштырып булмый язмышны.