Җырлый-җырлый хушлашам
Җырлый-җырлый дуслар таптым
Җыр сөя торганнарын.
Ачык йөзле, киң күңелле,
Сер сыя торганнарын.
Җырлый-җырлый дуслар таптым
Җыр сөя торганнарын.
Ачык йөзле, киң күңелле,
Сер сыя торганнарын.
Кунак булып килдек сезгә,
Бүләк итеп җырларны.
Матур икән сезнең якның
Табигате, кызлары.
Зинһар өчен, күзләремә карап,
Бәхетлеме син, дип сорама.
Бәхетле, дә диеп әйтә алмам,
Бәхетсез, дә диеп юрама.
Кышлар узып, ямьле язлар килсә,
Сагыш, шатлык чиксез көчәя.
Өмет тулы күзләр, күзләр көтеп,
Тезләнәләр серле хисләргә.
Урман төшкән сагышларга,
Көзнең сулышын тоеп.
Усак җиргә келәм җәйгән,
Төсле яфраклар коеп.
Чыланып салкын яңгырдан,
Килеп кундың күңелгә.
Сине искә төшергәндә,
Хисләр ташып түгелә.
Төнге тынлык җырлый
Кайчак таңга кадәр.
Йокы оча хыял күгендә.
Күңел — тирән чоңгыл,
Гүя шуннан тыңлыйм
Әтәчләрнең моңын бүген дә.
Элек безнең сәгать
Чылтырамый иде,
Тик әтәчләр җырлап уятты.
Моңга чумган авыл,
Бәлки, йоклар иде,
Ал таңнар күз сирпеп оялтты.
Без яшисе көнне
Уятырга теләп
Яңгыраган әтәч моңнары.
Күкнең куеныннан
Таңны уятырлык,
Аңа охшаш серле моң бармы?
Бәхет кошы кайда яши икән,
Белсәң иде аның серләрен.
Бик аз гына бәхет сорар идем,
Их, аңларга иде телләрен.
Искә төшә балачакның
Шау-шулы бәйрәмнәре,
Яшел чыршы әйләнәли
Яңа ел түгәрәге.
Ак карлардай ак бәхетләр
Телим мин яңа елда.
Сөенечләр, куанычлар
Сез дусларга.
Ташлап китүләрең микән,
Таптап китүләреңме?
Шушы китүләрең белән
Ялгыз итүләреңме?