Син минем мәңге сөярем
Син — күңелем талларына
кунаклаган былбылым;
җан тартканым,
ямь тапканым,
тик минеке булгырым!
Син — күңелем талларына
кунаклаган былбылым;
җан тартканым,
ямь тапканым,
тик минеке булгырым!
Онытылам Идел буйларында
Уйлар дулкынына күмелеп,
Яшьлегемә ямь бирә
Җан бизәгем, Мөнирәм.
Бер көн генә торми торсам
Саргаерга өлгерәм.
Әй, сыулым, Мөнирәм!
Кочак-кочак гөл бирәм.
Күзләремә бер кара син
Назларыңа тилмерәм.
Хыялымда мин табынган күзләр
Көтмәгәндә генә табылды.
Моңа чаклы урап-урап үткән
Юлларыбыз килеп тап булды.
Көт, бәгырем, көткән язың сыман Яннарыңа тизрәк кайтырмын, Тәрәз төбендәге гөлең булып Таң алдыннан чәчәк атармын. Ышанма, син, кәккүк тавышына, Яшебезне сорап юрама. Безнең гомер яңа башланган чак, Иртә әле артка карарга. Сәхраларга чыксаң, тыңла, иркәм, Таң атуын, чишмә агышын, Син тоярсың сулар агышыннан Йөрәгемнең назлы сагышын. Ышанма, син, кәккүк тавышына, Яшебезне сорап юрама. Безнең … Читать далее
Кичерә алсаң, әгәр, кичер мине,
Гаепләрем минем тау тиклем.
Мин гашыйкмын сиңа әвәлгечә,
Мин яратам сине, сөеклем.
Ак пароход йөзеп килә
Агыйдел буйлап кына.
Гомеркәем үтәр инде
Гел сине уйлап кына.
Сөюләрем көчле, хәтәр яшен төсле,
Тик сак бул: ут белән уйнама, уйнама.
Вәгъдәмне мин бозсам, ятларга кул сузсам,
Гафу итәр бу, дип уйлама.
Йөзеп барам! Миңа каршы
Аҗгырып килә дулкын.
Күтәреп бәрде дә мине,
Давам итте үз юлын.
Сөюләрем көчле,
Һәтәр яшен төсле,
Сак бул, син, ут белән уйнама!
Вәгъдәләрең бозсаң,
Ятларга кул сузсаң,
«Гафү итәр бу!» — дип уйлама.