Мин сине яратам (икенче вариант)
Кайчан гына без шушында
Икеү утырган идек.
Күктән яуган йолдызларны
Учка тутырган идек.
Учка тутырган идек.
Кайчан гына без шушында
Икеү утырган идек.
Күктән яуган йолдызларны
Учка тутырган идек.
Учка тутырган идек.
Мин ниндиме?
Менә шундый:
Ничек бармын — күз алдыңда.
Иңдәш булсам, булырмын, тик
Көндәш булмам хыялыңда.
Көтүләрнең авырлыгын беләм.
Сине көтеп үтә кичләрем,
Сине юксынудан күңел елый.
Мин арыдым сине яратудан,
Буш хыяллар белән җан атудан.
Үз-үземне алдап юатудан,
Елар җирдә — көлеп ямь табудан.
Бакчабызда әңер төшкәч
Кызлар серен сөйләшә, сөйләшә.
Иң шаяны әйткән сүзгә
Барысы да көлешә, көлешә.
Давылны давыл димәм,
Явымны явын димәм,
Таш яуса да, таш яуса да чыдармын,
Сиңа юлга, сиңа юлга
Чыгармын, чыгармын.
Үз хәлемне үзем белми
Күзләреңә бактым.
Уйларымның бөтенесен
Күзләреңнән таптым.
Үз хәлемне үзем белми, үзем белми,
Уйларымның бөтенесен
Күзләреңнән таптым.
Көзге салкыннарда адашырлык
Язгы назлар барын сиздеңме?
Ятлар түгел, үзебездә белми
Күпме көттек, көттек бу мизгелне.
Син сорама «Хәлең ничек?» — диеп,
Яшимен мин сабыр итә — итә.
Белсәң килсә минем хәлләремне,
Күзләремә кара, шул да җитә.
Син ураган юлны мин урыймын,
Эзләреңә түгәм күз нурын.
Син сулаган язны мин сулыймын,