Кабытлыймын исемеңне

Күктән кояш бүләк иттеләрме —
Шатлыгыма тамам исердем.
“Мин бәхетле!”— диеп, ҡайта-ҡайта
“Мин бәхетле!”— диеп,
Кабатлыймын синең исемеңне!

Йөрәгемә мыны куша алмыймын

Акылыма куштым: уйламаска
Синең хакта башка бер генә.
Хәтеремә куштым: исләмәскә,
Үткән калсын булып сер генә.

Утыр әле, иркәм, яннарыма

Утыр әле, иркәм, яннарыма,
Таң җилләре безне иркәләр.
Кабатланыр сөю сүзләре дә,
Кабатламас тик бу иртәләр.

Төшләреңә синең керәм

Төшләреңә синең керәм,
Тетрәндерәм күңелне.
Әнә, керфек очына
Тагы да чык эленде,
Төшләреңә синең керәм.

Тыңлаусыз мәхәббәт

Килмә, дидем, син килдең —
Бер дә сабыр итмәдең.
Диңгез уртасында күргәч,
Каршы якка итмәдең.
Диңгез уртасында күргәч,
Каршы якка итмәдең.

Тормышыңда — мин хата!

Мин чит кеше синең язмышымда,
Синең тормышыңда — мин хата!
Һаман башын иеп бара бирәм,
Каһәрләнгән тормыш юлында.

Танго (икенче вариант)

Елар яшем күзләремдә көйгән инде,
Тойгы хисем күңелемдә үлгән инде.
Үкенүсез, әрнүләрсез китәм синнән,
Сүзсез генә горур башын күтәрәм дә.