Мәхәббәт энҗеләре
Киткәндә оялып кына битемнән килеп сөйдең
Керфек очларың чыклардан чыланган иде синең
Киткәндә оялып кына битемнән килеп сөйдең
Керфек очларың чыклардан чыланган иде синең
Мин сиңа карыйм да,
Елларны саныйм да,
Гомернең узганын аңламыйм.
Тик яшьлек узмаган,
Узмаган ул заман,
Диеп мин үземне алдыймын.
Мин барыcына әзер мәхәббәттә,
Синең өчен әзер барысына.
Көтмәгәндә килеп керимме соң
Сөю булып синең каршыңа?
Төнге утлар көрсенә,
Бер яна да, бер сүнә.
Китәсеңме ияреп,
Шул утларның берсенә.
Тынган инде гармун тавышлары,
Акрын гена таң да сызыла.
Бер кем белми гашыйк булганымны
Дөнъяның иң гүзәл кызына.
Чәеңнең кайнарлыгыннан
Чәеңнең хуш исеннән
Әллә нишлим эреп китәм
Әллә нишлим исерәм.
Калдың син ак бураннарда,
Ак буран эчләрендә.
Калдың инде бураннарның
Дулаган төшләрендә.
Синең белән узган минутларны
Айга-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Синең белән узган минутларны
Айлар-елларга да алышмим.
Уем белән мин гел синең янда,
Өзгәләнсен әле синең җан да —
Бу җырымны, бу җырымны,
Бу җырымны сиңа багышлыйм!
Сине уйлап узды гомеремнең,
Бик сагынсаң әгәр мине
Зәп-зәңгәр күккә карап.
Син яшәгән якка таба
Аккошлар очып бара.