Бирче, сөеклем, кулың (икенче вариант)
Яз сандугачлар кайткач, гөлләр дә чәчәк аткач,
Сагынып көтәм иркәм гелән сине.
Язгы нурдайдай булып, назлы моңнарын алып,
Яннарыма сылу килче, кил инде.
Яз сандугачлар кайткач, гөлләр дә чәчәк аткач,
Сагынып көтәм иркәм гелән сине.
Язгы нурдайдай булып, назлы моңнарын алып,
Яннарыма сылу килче, кил инде.
Бирче, сөеклем, кулың, гомерлек олы юлга.
Әйдә үтик тормыш юлын, бергәләп.
Үткәннәр үкенечле, сагышлы, көенечле.
Эрнетмәсен үзәгеңне өзгәләп.
Авылда үссәң дә син,
Кала кызы кебексең.
Атлауларың, карашың
Югалтты егет башын.
Беренче мәхәббәт — иң якты йолдыз ул,
Елларны, юлларны яктырып-балкытып,
Йөрәктән йөрәккә көч биреп торучы,
Иң изге, иң серле илаһи хис бит ул.
Җәй җиттеме кырда, чәчәкләрдән,
Казлар үрәләрдер такыя.
Синдә шаулап минем яшьлегемә
Җырлар булып килдең Асия.
Җәй җиттеме кырда, чәчәкләрдән,
Казлар үрәләрдер такыя.
Синдә шаулап минем яшьлегемә
Җырлар булып килдең Асия.
/»Язмышлардан узмыш бар…» спектакленнән/
Йөрәкләр кушылды, ә юллар аерылды —
Уртага ярылды тормышлар.
Яртышар-яртышар калдык без — нишләрбез
Язмыштан булмаса узмышлар?
Тормыш күперләре караңгы төн икән,
Адашуың мөмкин ялгызың!
Дусны сайла гомерлеккә,
Ярым булсын мәңгелеккә.
Адаштырмый җитәкләүче булсын синең язмышың…
Юлларын буйлап киләмен,
Җилләрем исә генә.
Елларым балкып сүнәләр
Гомерем исәбенә.
Кырык яшь миңа (сиңа), кырык яшь, кырык яшь
Өй алдында үсә миләш.
Миләшем дә миңа тиңдәш
Димәк аңа да шул кырык яшь.