Мәхәббәт җыры (икенче вариант)
Айның көмеш нуры
Җиргә сибелгәндә,
Чәчләреннән сөеп,
Җилләр үпкәндә,
Хисләр таша микән
Янып сөйгән дустың
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?
Айның көмеш нуры
Җиргә сибелгәндә,
Чәчләреннән сөеп,
Җилләр үпкәндә,
Хисләр таша микән
Янып сөйгән дустың
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?
Чакырдым янына,
Килеп җитмәдең.
Гөл чәчәк гөлләрен —
Бүләк итмәдем.
Югалтым мин сине,
Югалтың син мине.
Синдәме, миндәме,
Килер үкенеч.
Ике йөрәк — ике йолдыз…
Йолдыз яна һаваларда.
Миндә син бар!..
Миндә син бар? —
Аралар юк араларда
Аралар юк араларда.
Исеңдәме, иркәм,
Таныштык без икәү,
Җылы яктан кошлар кайтканда.
Көннәр аяз иде,
Күңелдә яз иде
Яшьлегебез чәчәк атканда,
Яшьлегебез чәчәк атканда.
Бер үк сукмаклардан йөрегәнбез,
Бер чишмәнең суын эчкәнбез.
Гөлләр йокыга талганчак.
Ай карый җиргә көлеп
Буразналарым сузыла.
Синең толымың кебек.
Айның якты нуры җиргә атылганда,
Чәчләремнән сыйпап җилләр искәндә.
Хисләр ташый микән
Яшьли сөйгән ярым
Тәүге умырзая бүләк иткәндә?
Заһир:
Йолдызларга йолдыз атылганда,
Очрашканнар көннәр төн белән.
Бу дөньяны белгәнемнән алып,
Синең барлыгыңны мин беләм.
Син мине белмисең,
Син мине күрмисең,
Бүтәндә синең уй хисләрең.
Үтсәгез парлашып,
Кошлардай сайрашып,
Нишлим соң, өзелә эчләрем (үзәгем)?
Сандугачымны очырдым,
Былбыл тоталмам инде.
Син онытсаң — онытырсың,
Мин оныталмам инде,
Мин оныталмам инде.