Йөрәктән булса
Карашларың көн яктысы кебек,
Булмас кебек һис бер эңгерләр.
Көннәрнең дә төннәре шул була,
Гел яктыдан тормый гомерләр.
Карашларың көн яктысы кебек,
Булмас кебек һис бер эңгерләр.
Көннәрнең дә төннәре шул була,
Гел яктыдан тормый гомерләр.
Серләремне йолдызларга сөйләп
Хыялымны җилгә тараттым.
Мин айдагы Зөһрә кызны түгел,
Җирдәгесен — сине яраттым.
Юлларыма ак томаннар
Ак пәрдәләр корганнар.
Сөйгәнемне эзләп киләм,
Таралыгыз, томаннар,
Таралыгыз, томаннар!
Сөю җырын җырла сөйгәнеңә,
Күңелләрең ихлас, саф икән.
Ул сөймәсә, әйдә, сөймәсен дә,
Сөюләрең әгәр хак икән.
Сөю җырын җырла сөйгәнеңә.
Кайтыр кошлар күксел томаннарга,
Кургаш болытларга урала.
Ничек итеп алар, ничек итеп
Адашмыйча дөрес юл ала?
Утлар сүнде, йолдызлар да сүнде,
Таң нурында йөзә болытлар.
Сүнсә сүнсен утлар, йолдызлар да,
Миндә әле сүнмәс өмет бар.
Сиңа килдем, иркәм,
Үткән юлларымның!
Саный-саный ерак чакрымнарын.
Килдем, тормышымда кичеп язмышымның
Шатлыкларын, көчле ялкыннарын.
Таныш түгел сиңа барыр юлым,
Һәрбер юлым сергә күмелгән.
Якынсың да, ераксың да төсле,
Шиңләнүләр китми күңелдән.
Сандугачны тынлый алмыйм,
Күңелләрем тулганга.
Миндә бер сандугач идем
Син янымда булганда.
Юлыма чыгасың,
Кулларын сузасың,
Оныттым(ң), кадерлем, дисеңме (дисең дә)?
Онытылмый назларың,
Яшьлегем язлары
Исемдә, исемдә, исемдә.