Телефоннар шалтырыйлар
Телефоннар шалтырыйлар,
Сине көтәләр,
Синең бөтен уйларыңны
Миңа илтәләр.
Телефоннар шалтырыйлар,
Сине көтәләр,
Синең бөтен уйларыңны
Миңа илтәләр.
Безне ташлап еракка,
Торналар киткән чакта.
Саубуллашу тавышлары,
Әллә ниләр уйлата.
Өметем өзелгәч,
Кайгыдан түзмәдем,
Ни эшләргә белми,
Киңәшче эзләдем.
Сандугачым, бик сайрыйсың,
Ни моңың бар бу айда?
Мин дә синең кебек моңлы,
Сабыр итәм шулай да.
Сандугач сайравы шундый моңлы,
Күңелләрем йомшый да гына.
Сандугачым, нигә синең моңың,
Кайгыларны арттыра гына?
Күңелем күгендә гомерлек
Айларым, кояшым булып тор, —
Оныттыр, оныттыр, син миңа
Болыттай кайгымны оныттыр.
Сандугачымны очырдым,
Былбыл тоталмам инде.
Син онытсаң-онытырсың,
Мин оныта алмам инде,
Мин оныта алмам инде.
Бер — бер атлы шат йолдызлар сүнә,
Безнең өчен алсу таң атар.
Үткәннәрдән үкенечләр кала,
Бик боекма, тормыш бик матур!
Исеңдәме, без очраштык язгы аланда,
Көмештәй сибәләп кенә яңгыр яуганда.
Яуды яңгыр, тәүге яңгыр,
Иң шифалы ләйсән яңгыр,
Ләйсән яңгырдай күңелгә
Бер көлде шат җыр.
Җәйге күктә кара болыт
Яңгырлы яшен көйлә.
Кайда сугылырга белми
Иелә, бөгелә Лилиям.