Сөн буенда әнкәй басып тора
Сөн буенда әнкәй басып тора
Казан тарафында карашы.
Бигрәкләр дә ерак, ерак икән
Авылым белән Казан арасы.
Сөн буенда әнкәй басып тора
Казан тарафында карашы.
Бигрәкләр дә ерак, ерак икән
Авылым белән Казан арасы.
Тибрәтеп йөрәгең түрендә,
Кадерләп үстердең син безне.
Син бүләк иттең бит гомергә
Бу Кояш, бу Күкне, бу Җирне.
Әнкәйләргә авыр сүз әйтмәгез,
Караймасын матур йөзләре.
Йөрәкләрдә мәңге иркәләсен
Әнкәйләрнең сөю сүзләре.
Минем әткәй көн дә эшкә китә,
Арып кайта аннан кичләрен.
Елмаюы итеп алып кайта
Шәфәкъләрнең алсу төсләрен.
Аталар, аталар, аталар…
Илемнең, җиремнең терәге;
Без тыныч, без исән, ил исән,
Типкәндә аталар йөрәге.
Яшьлегемә кайтып барам, —
Мәхәббәтем янына,
Уйларымның зәңгәренә,
Хыялымның алына —
Мәхәббәтем янына.
Язган идем исемеңне
Яңа яуган карларга.
Карлар эреп агып китте
Инде әллә кайларга,
Инде әллә кайларга.
Ераклардан йолдыз әзли ярсу яшьлек,
Җирдә сүнмәс утлар барын сизмәенчә;
Беребез күктә, беребез җирдә торып калган,
Яшьлек чакның үтәрләрен белмәенчә.
Ак чәчәкләр кебек кар ява
Хәтерләтеп ямьле май кичен,
Шомырт чәчәк аткан тугайда
Йөргән идек икәү нур кичеп.
Кайттым әле яшьлек елларыма,
Хыял сукмагыннан атларга.
Хыялларым миңа иман бирде
Күңелемдә сине сакларга.