Өфе юкәләре чәчәк ата
Өфе юкәләре чәчәк ата,
Юкәләрнең матур чаклары.
Юкә белән, гүзәл яшьлек белән,
Бәйләнгән безнең язмышлары.
Өфе юкәләре чәчәк ата,
Юкәләрнең матур чаклары.
Юкә белән, гүзәл яшьлек белән,
Бәйләнгән безнең язмышлары.
Тәүге сулыш, тәүге елау,
Әнкәемнең күкрәк сөте,
Тәпәш бер өй, салам түбә,
Учак уты, зәңгәр төтен —
Әткәй йорты.
Агыла тын гына,
Җыр булып моң гына,
Кемнәрдер кайларга китәләр…
Сагыштан янганнар,
Яшьләре тамганнар
Юлларда өзелеп көтәләр.
Үз ягыма кайтсам, җиргә ятып,
Тыңлар идем үлән үскәнен,
Тыңлар идем чалгы тавышларын,
Кичке җылы җилләр искәнен.
Син минем ягыма карамыйсың да,
Син минем турыда уйламыйсың да.
Карама, уйлама, эндәшмә, Әкълимә, —
Барыбер син бит уемда!
Кайтырмын дип, хатлар язуыма
Көннәр түгел, айлар үттеләр;
Әмма юлларым, сиңа илтмичә,
Еракларга алып киттеләр.
Синең янда узган бу көннәрем
Булды әнкәй, гүя, төш кенә.
Мына тагын озатып калдың мине,
Кулың куеп кашың өстенә.
Минем әнкәй гөл ярата, иде,
Матур иде аның күңеле.
Тормыш тәрәзләрен бизәп торды,
Күңел нуры булып, һәр гөле.
Мәңгелек мәхәббәт, әнинең күзләре,
Юлларга әйтелгән әтинең сүзләре.
Капларда йөрсәм дә, ни генә күрсәм дә,
Иңемә тау хәтле төшсә дә авырлык:
Бар ике юлдашым җанга көч алырлык —
Әнинең күзләре, әтинең сүзләре,
Әтинең сүзләре…