Яшәсен безнең колхоз
Шәһәрне ашата авыл.
Авылларда бар да бар:
Сөт, май, каймак, ит һәм икмәк…
Тел йотарлык бал да бар!
Шәһәрне ашата авыл.
Авылларда бар да бар:
Сөт, май, каймак, ит һәм икмәк…
Тел йотарлык бал да бар!
Җан сереңне сөйләп барма
Якынга да, читкә дә.
Сереңне белеп алганнар
Бик тиз менә(р) җилкәңә.
«Сөям!..» диеп, «Көям!..» диеп
Иөрмә син артларымнан.
Башка берәү йөрәгемдә,
Башка берәү җанымда!
Яшьли сөйгән ярым,
Еракларда калдың.
Еракларда, яшьлек таңында.
Синсез булган минутларым
Көннәр булып тоела
Син көнемдә, син төнемдә
Һич чыкмыйсың уемнан.
Уфтану зарлардан арыныйк,
Йөрәккә яңы җыр кабызыйк.
Җыр булсын зур хисләр кулында,
Яктырсын дөнъялар мәхәббәт җырыннан.
Сүз йөретмә, гөнаһыннан курык,
Кеше сүзе — кеше үтерә.
Яман күзләрдән, гайбәт сүзләрдән
Йөрәкләргә хәнҗәр ут керә.
Бисмиллалар әйтеп, юл догасын укып,
Чыгып китәм озын юлларга.
Озын юллар хәтәр, бәлә килсә әгәр,
Таянам мин якын дусларга.
Утым бетсә, учагымда,
Күршем, дип мин аңа керәм.
Ут күршемдә җан җылысы
Һич саекмасын беләм.
Сыерчыклар оча. Оялар кала,
Балалары канат ныгытса.
Ата йорты моңсу булып кала,
Балалары китеп югалса.