Сер сөйләмә!
Сер сөйләмә җан дус диеп,
Җан дуслар да дошман була.
Чакма таштай дуслыкларны
Дөньяның маллары бүлә.
Сер сөйләмә, сер сөйләмә,
Сер сөйләмә беркемгә дә!
Сер сөйләмә җан дус диеп,
Җан дуслар да дошман була.
Чакма таштай дуслыкларны
Дөньяның маллары бүлә.
Сер сөйләмә, сер сөйләмә,
Сер сөйләмә беркемгә дә!
Китеп тора якын дуслар,
Китеп тора туганнар.
Алар киткәч, юксыныплар,
Торып кала дөньялар.
Ана:
Җиргә бетмәс ямнәр өстәп
Дөнъяга килдең кызым.
Куанычым, таянычым,
Минем якты йолдызым.
Бала:
Син үзен дә, әнкәем,
Мәнге яшь, мәңге нурлы.
Синен белән дөнъя якты.
Һәм нурлы йортның түре.
Гомер йомгагы тәгәри
Без белмәгән якларга,
Үзең дә сизми каласың,
Илтә әллә кайларга.
Без — әтинең биш баласы.
Биш баласы — без, биш бармак.
Язмыш җилләре кагылмас,
Биш туган гел бергә булсак.
Дөньяда бар үксез калган
Назга мохтаҗ ятимнәр.
Балаларын ташлап киткән
Әтиләр бар, Әниләр.
Үзем хәтлем портфель тотып
Мәктәпкә китеп барам
Күп саннарны,хәрефләрне
Өйрәтер матур апам
Шәһәр йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, заводлар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.
Язмышларның салкын кочагына
Ташлап киткән газиз баласын,
Уйламаган карт көнендә
Бер караусыз үзе каласын.