Башкортстаным (дүртенче вариант)
Башкортстаным чиген үтү белән,
Туып-үскән җиргә җитү белән,
Нур тулгандай була күңелгә,
Җыр тугандай була күңелдә.
Башкортстаным чиген үтү белән,
Туып-үскән җиргә җитү белән,
Нур тулгандай була күңелгә,
Җыр тугандай була күңелдә.
Дулкынлана, шаулый ак каен
Толымнарын җилгә туздыра.
Ботагына аның кәкүк кунып,
Ялгызлыкта гомер уздыра.
Тик мин генә кәкүк моңын тыңлап
Моңсулана кәкүк каенда.
Син шул каен булсаң, кәкүк булып
Калыр идең шушы каенда.
Күрә күктән көзге кояш:
Боега бер карт чаган.
Бар яфрагын койса да ул,
Оч яфрагын саклаган.
Юллар буйлап, уйлар уйлап,
Алыс китеп барганда,
Көтәм сине, очраттым мин,
Еллар үткәч, бер таңда.
Гомерем буе мин бит ялгызым,
Эзлимен сине, якты йолдызым.
Югалдың кайларда?
Юл алдың кайдарга?
Синсез, йолдызым, юлым бик озын…
Мин яратам гашикларны,
Гашыйклар матур була.
Назлап сөйгән кыз алдында
Егет тә батыр була.
Юрый-юрый,
Юлларыңа карый,
Көтәм сине, көтәм, кил, иркәм!
Көтә-көтә,
Сабырлыгым бетә,
Нигә, нигә килмисең икән?
Күз алдман китмәс күзләрең,
Онтылса да әйткән сүзләрең.
Карап туя алмыймын шул күзләргә,
Әллә нинди ялкын аларда.
Охшамаган кара көнгә дә,
Охшамаган зәңгәр күлгә дә.
Соры күзләр шундый гадиләр,
Алар бигърәк назлы карыйлар.
Ага сулар, ай, ага шул,
Бездән соң да агачак.
Әй, үкенечкә генә кала
Безнең бергә булган чак.
Эй, хыялый, сантый кыз бала,
Төн йокыңны синең кем ала?
Белмисең шул ниләр көткәнен,
Аның ниләр өмет иткәнен.