Әниләр бәйрәме (беренче вариант)
Беренче тамчылар тама,
Яз килүгә шатланып.
Язлар җиткәч, таңнар ата
Зәңгәрләнеп, сафланып.
Беренче тамчылар тама,
Яз килүгә шатланып.
Язлар җиткәч, таңнар ата
Зәңгәрләнеп, сафланып.
Нигә бүген бөтен җирдә
Чәчәкләр балкый бездә,
Нигә кояш көлеп карый,
Беләбез һәммәбез дә.
Әниләргә мәңге бала булып
Калабыз без буйлар җитсәк тә.
Туган нигезләрдән аерылып
Ерак-еракларга китсәк тә.
Әнкәем, бәгърем, алдарак китсәм,
Кайгырма һич минем китгәнгә.
Кайгырсаң, тик кайгыр минем бары
Ак каенны әнкәм иткәндә.
Ак бәс дигән чәчең
Коеладыр, әнкәй,
Коеладыр, бик еш тарама.
Улым (балаң) кайтыр диеп
Ак күлмәген киеп,
Буш юлларга зарыгып карама.
Ак бәс дигән чәчең
Коеладыр, әнкәй,
Коеладыр, бик еш тарама.
Балам кайтыр диеп
Матур күлмәк киеп,
Буш юлларга зарыгып карама.
Әнкәемә, тормышымда
Соңгы җимеш, соңгы жимеш,
Күпме бала арасында,
Иң соңгысы, соңгы өмет.
Гомеремнең зур юллары
Еракка илттеләр.
Сине уйлап, сине сагынып
Көнннәрем үттеләр.
Көлеп үткәрдегез, көлеп күтәрдегез
Шатлыгын, тормыш авырлыгын да
Әнкәй-әткәй, әткэй-әнкәй
Сезнең киңәш, безнең һәрчак гомер барышында
Моңланасың, әнкәй, моңланасын…
Киттек шул инде без еракка.
Таратасың, әнкәй, сагышыңны
Кайчак җырлап, кайчак елап та.