Зәңгәр чиләк
Сандугачлар җыелганнар,
Без алай җыелмыйбыз.
Дуска түгел, дошманга да
Без кара коелмыйбыз.
Сандугачлар җыелганнар,
Без алай җыелмыйбыз.
Дуска түгел, дошманга да
Без кара коелмыйбыз.
Иреннәрең — кызыл чия,
Күзләрең — зәңгәр төймә.
Гомерлеккә сөйдем сине,
Ташлап китәр бу, димә.
Күзләремдә минем нурлар кими сыман,
Нурсыз кала кебек җырларымда сүзләр.
Әй сөеклем, синең хисең минем өчен
Әле һаман зәңгәр томан,
Синең хисең зәңгәр томан.
Синең хисең зәңгәр томан.
Зәңгәр томан, зәңгәр томан.
Зәңгәр күлмәгеңне киясең дә,
Зәңгәр күлгә көн дә киләсең.
Йөрәгеңдә нинди утлар яна?
— Уйларыңны килә беләсем.
Әйтегезче минем иркәмә
Зәңгәр күлгә килсен иртәгә.
Зәңгәр күлдә аны көтәрмен,
Җил аркылы хәбәр итәрмен.
Икәү бергә үстегез сез,
Аерылмас дус идегез.
Яшьнәп торган яшьлек белән
Авырлыклар җиңдегез сез.
Ник тутырып карадың син
Зәңгәр күзләрең белән?
Ник өздереп аласың син
Үткер сүзләрең белән?
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндәреп карама.
Күз каравың ук шикелле
Йөрәгемә казала.
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндәреп карама.
Күз карашың ук шикелле
Йөрәгемә казала.
Зәңгәр күзләр, бөдрә чәчләр —
Алар безгә тиң түгел.
Тиң түгелен мин дә беләм.
Өзлеп сөя яшь күңел!
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндереп карама.
Күз карашың ук шикелле
Йөрәгемә кадама.