Шомырт чәчәкләре ак кына
Бакчаларга тулган шомырт исе
Тәрәзәдән кергән өйләргә.
Исереп бер шомырт исләреннән,
Исереп бер яшьлек хисләреннән,
Җырлыйк әле шушы көйләргә…
Бакчаларга тулган шомырт исе
Тәрәзәдән кергән өйләргә.
Исереп бер шомырт исләреннән,
Исереп бер яшьлек хисләреннән,
Җырлыйк әле шушы көйләргә…
Тын елгада ялгыз ай шәүләсе
Давыл да юк, исми җилләр дә.
Күңелемдә шомырт чәчәкләре
Хәтер кебек ярсып тибрәнә.
Сагынып көтәм язлар кайтканын,
Шомырт чәчәкләре атканын.
Күңелемдә шомырт исләре —
Яшьлегемнең кайнар хисләре.
Көз җитсәдә яз ямьләрен саклый,
Түземле шул көзге чәчкәләр.
Алар бераз моңсу бусалар да,
Һаман әле нурлар чәчәләр.
Урман юлы буйлап туган якка,
Кайтып киләм таңнар аткан чакта.
Юлга ауган каен. Кемнәр кискән,
Нинди давыл, нинди җилләр искән?
Билге дә генә куйдым, ай, биләнгә,
Шәүрә килен киләм дә дигәнгә.
Кәнафер дә чәйнәп, беректем бадыян
Шәүрә килен дә кигән җиләнгә.
Челтерәп көләләр җирдә чишмәләрем,
Зәңгәр күкне нурлап кояш көлә.
Елмая каршыма очраган кешеләр, —
Күңелемдә шатлык: алар белә.
Кайтып кердем авылга
Язгы кичләрдә.
Күптән күрмәгән идем
Дус-иптәшләрне.
Уйнат, уйнат гармуныңны,
Биесеннәр егетләр.
Безнең илнең егетләре
Бары да бөркет кебекләр.
Шәһри Болгарларның, ай, капкасы,
Ал шәфәкъләр батмый ябылмас;
Дөньяларны гизеп эзләсәм дә,
Синең кебек ярлар табылмас.