Бисмилла

Иртән торгач мөселманның 
Тәүге сузе-бисмилла. 
Бисмилланы әйтсә генә 
Күңеленә хуш була. 
Бисмилланы кабатласаң 
Савап була, эш уңа. 
Безгә күктән иңдерелгән 
Тылсымлы сүз-бисмилла! 

Беләбез кайда барасын

Гафу итмәм сине, үземне,
Исраф итсәк әгәр гомерне.
Яшәү үзе бәхет түгелме?!.
Гөлгә күмик әле күңелне.

Бозма вәгъдәләреңне

Сөюләрем көчле,
Һәтәр яшен төсле,
Сак бул, син, ут белән уйнама!
Вәгъдәләрең бозсаң,
Ятларга кул сузсаң,
«Гафү итәр бу!» — дип уйлама.

Бер авыл баласы мин (беренче вариант)

Шәһәргә килеп адашкан
Бер авыл баласы мин.
Елап калган әнкәемнең
Йөрәге ярасы мин.

Буласы булган инде

Һаман шул булса да йөрәк,
Шул ук булса да күңел.
Мин элекке була алмам —
Син дә элекке түгел.

Бер авыл баласы мин (икенче вариант)

Шәһәргә (калага) килеп адашкан
Бер авыл баласы мин.
Елап калган әнкәемнең
Йөрәге ярасы мин.

Бер АЛЛАМ Сиңа ышанам

Бир шифаны җаныма, бир шифаны тәнемә,
Бир озын гомеремне гыбадәт кылыума,
Бер Аллам сиңа ышанам, бер сиңа мин таянам,
Ташлама мине газизем рахманлы рәхимеңнән.
Буйсындыр мине үзеңә, үткече сынау биреп,
Юлымны якты киң ярат, хәерле гыйлем ачып,
Бир миңа ихлас сөюне, күңлемне йомшартырга,
Күкрәгемне киң, юмарт кыл кешеләр яратырга.