Без киләбез!
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Әле бер җыр булып туармын да,
Күңелләрдән шытып чыгармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.
Без яшь чакта күк йолдызлы,
Ә таңнар алсу иде.
Төннәр кыска юллар җиңел,
Язлар гел ярсу иде.
Биек тауга менеп бер җырладым,
Таулар белсә белер хәлемне.
Йөрәгемнән ярсып чыккан җырым
Кыяларга барып бәрелде.
Ярсуларым инде чиктән ашты,
Яңа җырым ничек башларга?
Әллә үзем барып бәрелим микән
Шул таудагы кыя-ташларга?!
Без яшь чакта күк йолдызлы,
Ә таңнар алсу иде.
Төннәр кыска юллар җиңел,
Язлар гел ярсу иде.
Без яшь чакта уйыннар да
Кызык, күңелле иде:
Гармуннар шәп, җырлар моңлы,
Биюләр җилле иде.
Аланнарга чыгып кына
Бер сызгыраек әле.
Тын кичләрдә яшьлек җырын
Бер сыздыраек әле.
Без җиргә орлык чәчәбез,
Игеннәр гөрләп үсәр.
Икмәк белән табыннарда
Кеше бәхетле яшәр.
Рәхәтлекнең күгендәмен,
Чуртыма китсен мәе!
Аи — һай тәмле дә, татлы да
Бикә апаның чәе!
Сабан туйда, көрәш барган мәйданнардан
Сугыш җиле әтиләрне йолкып алган.
Сөлгеләре яшел чирәм өсләрендә
Яраланган аккош кебек ятып калган.
Аклыгын-сафлыгын саклый,
Карыймын каеннарга.
Җил давыллар кагылса да,
Бирешми(к) кайгыларга.